حضرت آیت الله حاج سید عباس مدرسی زاده یزدی در تاریخ 26 جمادی الاولی 1362 هجری قمری در شهر نجف اشرف چشم به جهان گشود.
در سن شش سالگی خواندن و نوشتن و ریاضیات را نزد نزد شیخ عبدالله نیشابوری فرا گرفت.
در سن ده سالگی معمم شده و وارد فراگیری علوم حوزوی شدند.
نسب ایشان:
ایشان از سادات طباطبائی حسنی می باشندکه نسبشان به حسن مثنی فرزند امام مجتبی (ع) بر میگردد
سید عباس مدرسی فرزند آیت الله سید یحی مدرسی یزدی فرزند میرزا سید علی اصغر مدرسی یزدی فرزند آیت الله میرزا محمد تقی فرزند آیت الله میرزا زین العابدین (م1272 هـ ق) فرزند آیت الله سید محمد فرزند سید مرتضی فرزند آیت الله سید محمد اخباری فرزند آیت الله میرزا سید صدر الدین محمد میرزا صدرا کبیر فرزند نصیر الدین محمد فرزند آیت الله میر سید محمد صالح اردکانی (ح 1072) فرزند حبیب الله اردکانی فرزند زین العابدین فرزند نظام الدین فرزند رضی فرزند شمس الدین فرزند عز الدین فرزند یوسف فرزند محمد فرزند سید مرتضی فرزند ثابت محمد فرزند ثابت محمد فرزند محمد فرزند علاء الدین فرزند مرتضی فرزند صدر الدین فرزند کمال الدین فرزند شهاب الدین فرزند ابو المجد فتوح الدین فرزند احمد فرزند عباد الدین فرزند علی فرزند حمزه فرزند سید طاهر فرزند ابو الحسین علی الشاعر فرزند ابو الحسن محمد الشاعر الاصفهانی (م322) فرزند امیر احمد فرزند ابی جعفر امیر محمد فرزند ابو عبدالله احمد الرئیس فرزند ابراهیم الملقب بطباطبا
(و او کسی است که دین خود را به حضرت علی بن موسی الرضا(ع) عرضه داشت و آن حضرت پسندیدند و ابراهیم ملقب شد بطباطبا از جهت آنکه طباطبا در لغت نبطیه به معنای سید السادات است کمافی عمده الطالب) فرزند ابی ابراهیم الشریف الخلاص اسماعیل الدیباج الاکبر (و اسماعیل ملقب به دیباج گردید از جهت حسن منظر و نیکی صورت و صفاءلون و تلالو بدن و کنیه ایشان ابو ابراهیم است و نامیده می شدند به شریف خلاص) فرزند ابراهیم الغمر الحسنی الحسینی (م 145) (و ملقب به غمر شدند از جهت سخاوت و مادر ایشان فاطمه بنت حضرت امام حسین (ع) می باشد و کنیه ابراهیم غمر ابواسماعیل است راوی حدیث بودند و هو صاحب الصندوق بالکوفه یزار قبره ، منصور دوانیقی ایشان و برادرشان را در کوفه محبوس کرد و ابراهیم غمر در مجلس آن لعین در شصت و نه سالگی ) فرزند حسن المثنی (و ملقب شدند به مثنی ازجهت شباهت به پدر خود در کمالات ظاهریه و معنویه) فرزند امام حسن مجتبی (ع) فرزند امام امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع).
سید عباس فرزند مرحوم آیتاللَّه حاج سید یحیى مدرسى یزدى از فضلا مدرسین حوزه علمیه نجف اشرف و مقیم حوزه علمیه قم مىباشند که به زیور علم و تقوى آراستهاند. ایشان در ماه جمادىالثانى 1364 قمرى در نجف اشرف متولد شده و در سن ده سالگى ملبس به لباس روحانیت گردیده و مشغول به تحصیل علوم عربیت و ادبیت شده و سطوح را نزد اساتید فن مانند آیتاللَّه حاج سید محمدباقر محلاتى و آیتاللَّه حاج سید مرتضى خلخالى و آیتاللَّه حاج سید مرتضى فیروزآبادى قدساللَّه سره به پایان رسانیده و خارج فقه و اصول را از محضر آیات عظام و اساتید کرام چون آیتاللَّه حاج میرزا باقر زنجانى و آیتاللَّه حاج میرزا حسن بجنوردى و دیگران استفاده نموده و تقریرات دروس آیات و اساتید بزرگ را به نام نموذج فى الفقه الجعفرى تألیف و تدوین کرده و به چاپ رسانیدهاند و در حال حاضر در حوزه علمیه قم به تدریس سطوح عالیه و خارج اصول و فقه اشتغال دارند مانند اوقاتى که در نجف اقامت داشتند. آثار مطبوع و مخطوط معظمله 1- نموذج فى الفقه الجعفرى که به اهتمام آقاى داورى به طبع رسیده است. 2- شرح بر کفایه الاصول 3- شرح بر اصول بعضى از محققین خاطرهاى از والد ماجدشان مرحوم آیتاللَّه حاج سید یحیى مدرسى یزدى از مشاهیر آیات عظام حوزه نجف اشرف و اعاظم شاگردان مرحوم آیتاللَّه حاج شیخ عبدالکریم حایرى یزدى و آیتاللَّه حاج میرزا حسین نائینى و آیتاللَّه آقا ضیاءالدین عراقى بودند. آقاى حاج سید محمدرضا میبدى مقیم گرگان که از شاگردان مبرز ایشان و مشاهیر دانشمندان معاصرند در شمال ایران کرارا براى نگارنده گفتند که استاد ما مرحوم آیتاللَّه حاج سید یحیى مدرسى یزدى فرمودند چون استاد ما مرحوم آقا ضیاءالدین عراقى در ذىحجه 1361 قمرى فوت نمود و دروس براى احترام ایشان کلا تعطیل شد و سه روز براى او به سوگ و عزا نشستیم رفقا و شاگردان آن مرحوم از من خواستید که از حضرت آیتاللَّه حاج شیخ محمدحسین غروى اصفهانى بخواهم که درس را شروع کنند. پس من صبح روز سهشنبه به منزل آن مرحوم رفتم و درخواست آقایان را به ایشان گفتم مرحوم آیتاللَّه غروى رحمهاللَّه فرمودند آقاى حاج سید یحیى خود من هم عازم بودم که درس را شروع کنم لکن امروز صبح مشغول تعقیب نماز بودم که دیدم آقاى آقا ضیاء آمدند درب اطاق و به من گفتند شیخ محمدحسین آماده باش که شب جمعه این هفته پیش ما خواهى آمد. و من سه روز دیگر بیشتر زنده نیستم و شب جمعه خواهم مرد. این جمله را در حالى فرمودند که هیچ کسالتى نداشتند. پس شب جمعه همان هفته سکته کردهاند و از دنیا رفتند و از جناب حاج سید رضى شیرازى نوه آیتاللَّه العظمى میرزا محمدحسن شیرازى (مجدد) که از علماء بنام تهرانست شنیدم که فرمودند مرحوم آیتاللَّه حاج سید جمالالدین گلپایگانى که از مراجع بزرگ نجف بودند نیز فرمودند شب جمعه مشغول تهجد بودم که دیدم آقاى آقا ضیاءالدین عراقى به اتفاق حاج شیخ محمدحسین غروى اصفهانى به منزل آیتاللَّه حاج شیخ مهدى کفائى فرزند بزرگ مرحوم آخوند ملا محمد کاظم خراسانى رفتند و از اجل و مرگ خود خبر مىدهند زیرا ملهم هستند چنانچه در عصر این نویسنده مرحوم آیتاللَّه آقاى آقا سید محمد حجت کوهکمرى قدساللَّه سره متوفى 1370 قمرى و آیتاللَّه حاج سید احمد خونسارى رضواناللَّه تعالى علیه متوفى 1405 قمرى و آیتاللَّه مرعشى نجفى متوفى 1411 قمرى از حادثه مرگ خویش خبر دادند. و نگارنده در روز چهارشنبه هفتم ماه صفر 1411 روز شهادت حضرت امام حسن مجتبى علیهالسلام که در منزل یکى از مدرسین عالى براى روضه رفته بودم یکى از فضلاء کنار من نشسته آهسته خبر از مرگ و رحلت آیتاللَّه العظمى مرعشى نجفى رحمهاللَّه داد که مورد تعجب نگارنده شد و آن را خیلى عادى و حمل به بعضى از اغراض نمودم چون حال ایشان خوب بود و در حسینیه منزلشان مجلس سوگوارى بود و شب پنجشنبه براى نماز مغرب و عشاء به صحن آمده و حقیر هم بودم و توفیق آخرین نماز را با ایشان رفتم. پس ایشان بعد از پایان نماز به منزل رفتند و یک ساعت بعد هم به اجداد گرامیشان پیوستند طاباللَّه ثراه.
برگرفته از کتاب: گنجینه دانشمندان (جلد نهم)
.jpg)
