قرآن، تنها گناهى را که دربارهى آن مىفرماید: خداوند و تمام لعنت کنندگان همیشه بر انجام دهندهى آن لعنت مىکنند، کتمان و پوشاندن حق است. «أولئک یلعنهم اللّه و یلعنهم اللاعنون»(بقره، 159.)
زیرا گاهى در کتمان یک حق، نسلهایى منحرف مىشوند و یا در انحراف خود باقى مىمانند، قرآن مىفرماید: دانشمندان یهود و مسیحى، پیامبر اسلام را همچون فرزندان خود مىشناختند و نه تنها نام او را بلکه نشانههاى امّت پیامبرصلى الله علیه وآله را هم مىدانستند؛ ولى از بازگو کردن حق خوددارى کرده و آن را کتمان مىکردند و مردم را در جهل خود رها مىساختند.
مشابه این کتمان خطرناک، بدعت و دین تراشى برخى دانشمندان است که از پیش خود مطالبى را مىنوشتند و مىگفتند این نوشتهها از طرف خداوند است. در آیه 79 سوره بقره، براى این گروه نیز سه بار کلمه «ویل» بکار رفته است.
منبع:سایت استاد قرائتی
.jpg)
