شیوه تدریس، حضرت آیةاللّه العظمى‏ جنّاتى(یکشنبه 15 اردیبهشت 87 ساعت 4:41 عصر )

ذکر این نکته لازم است که امروزه با زیاد شدن تعداد شاگردان در درس‏هاى شلوغ و پرجمعیت، کیفیت درس‏هاى خارج، بیش از پیش کاهش یافته است .

حضرت آیةاللّه العظمى‏ جنّاتى با اشراف کامل به نقاط قوت و ضعف تدریس در حوزه‏هاى علمیه و با بهره‏گیرى از نیم قرن تجربه تحصیل، تحقیق، تدریس و درک محضر فحول فقهاى نجف و قم، شیوه تازه‏اى پاى نهاده‏اند. ایشان در تدریس خارج فقه و اصول خویش، ضمن حفظ و احیاى امتیازات دروس معمول در حوزه‏ها، به گزینش درست مطالب و حذف زواید و مطالب وقت‏گیر و بى‏ثمر تأکید دارند و بیشتر به بازپرورى ابحاث ناب و پرفایده اصول و فقه همت مى‏گمارند.

در این شیوه استاد به دفاع از نظریه‏هاى خویش مى‏پردازد و شاگردان نیز آماده و با روحیه‏اى نقادانه در درس حاضر مى‏شوند و به همراه آموختن درس، شیوه اجتهاد و نظریه‏پردازى را مى‏آموزند .

از جمله ویژگى‏هاى بارز حضرت آیة اللّه العظمى‏ جنّاتى در تدریس، عنایت به اصل «شاگرد محورى» است و روش «استاد محورى» در تدریس معظم له دیده نمى‏شود. ایشان ضمن جرأت و میدان دادن به شاگردان در جلسه تدریس، بگونه عملى راه استنباط احکام و جزئیات آن را در هر مسأله و فرعى عنوان مى‏کنند . به عبارت روشن‏تر تدریس ایشان را مى‏توان تلفیقى از روش سنتى و شیوه مدرن نامید که مى‏تواند در پرورش نیروى انسانى کارآمد براى حوزه، بسیار کارساز باشد .

این شیوه همچنان از سوى ایشان پیگیرى مى‏شود و البته از نظر معظم له گام کوچکى براى اصلاح ساختار آموزشى حوزه‏هاى علمیه است. گفتنى است ایشان جهت ایجاد نظام آموزشى مطلوب در حوزه علمیه، نظریه‏هایى نیز ارائه داده‏اند که در جاى خود بیان شده است .