معاویه در مجلسی به امام حسن(ع) گفت خداوند در قرآن فرمود: «وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ إِلاّ فی کِتابٍ مُبینٍ؛ هیچ تر و خشکی نیست مگر اینکه در کتابی که واضح و آشکار است وجود دارد.» (انعام: 59) پس چرا دربار? ریش من و تو در قرآن چیزی نیست؟ [ریش معاویه کوسه و کم پشت؛ ولی محاسن مبارک امام انبوه و با طراوت بود] حضرت این آیه را تلاوت فرمود: «وَ الْبَلَدُ الطّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الّذی خَبُثَ لایَخْرُجُ إِلاّ نَکِدًا؛ زمین پاکیزه، گیاهش به اذن پروردگارش خارج می شود؛ ولی زمینی که ناپاک باشد، از آن جز چیزی اندک و بی فایده خارج نمی شود.» (اعراف: 58) و معاویه از شنیدن آن، نزد مجلسیان سخت خجل شد
تقدیم به امام حسن علیه السلام ذکر صلوات بر محمد و آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین
