بهار 1387 - فرهنگی

»» استفتاازحضرت آیة الله العظمى جناتى
پرسش . نظر کلی حضرت عالی در باره استخاره چیست؟
پاسخ: انسان در همه کارها باید بر اساس عقل وتدبیر ومشورت، تصمیم گیری نماید اما اگر در موردی متحیر وسرگردان باقی ماند واز راههای معمول نتوانست تصمیم بگیرد، می تواند استخاره کند هرچند نتیجه آن الزام شرعی ندارد.

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » سید داود افضلی ( سه شنبه 24/2/87 :: ساعت 11:19 صبح )

»» شرایط جایز بودن «غیبت‌» از دیدگاه حجت‌الاسلام‌والمسلمین قرائتی
غیبت ‌کردن مظلوم از ظالم برای استیضاح او جایز است و این مورد از مواردی است که خداوند اجازه غیبت و بدگویی را به انسان داده است.
غیبت درباره فردی که دارای عقیده غلط است به معنای مرزبانی از افکار است و ایرادی ندارد همچنین مشورت کردن با هدف تحقیق و تجسس درباره شریک آینده زندگی، رفتن نزد قاضی جهت گواهی دادن برای اعاده حیثیت کسی و غیبت درباره کسی جهت رد ادعای پوچ او از جمله مواردی است که غیبت کردن درباره آن‌ها جایز است.
غیبت دارای دو شرط است؛ یکی مخفی و پنهان بودن از فرد غیبت‌شونده و دوم اینکه غیبت موجبات ناراحتی فرد را فراهم کند، خداوند در قرآن کریم می‌فرماید که غیبت نکنید چراکه غیبت کردن از سوء ظن شروع می‌شود سپس تجسس را در پی دارد و بعد از تجسس به عیب و ایراد پرداخته می‌شود که در نهایت موجب غیبت می‌شود.
گناه غیبت چرا گوشت مرده خوردن است؟ چون وقتی گوشت مرده کنده شود گوشت دیگری جای آن را پر نمی‌کند؛ آبروی مومن نیز در زمان غیبت مانند گوشت مرده است بنابراین آبرو رفته دیگر بازنمی‌گردد و جای تامل است که غیبت کردن همچون خوردن گوشت برادر مرده است چراکه مسلمانان با یکدیگر برادر هستند.
درباره گناه غیبت کردن در کتاب تفسیرم دو دلیل آورده‌ام زمانی که انسان زنده است و اگر گوشتی از بدنش کنده شود جایش را گوشت دیگری می‌گیرد یعنی عمل غیبت اگر زمان حضور فرد صورت گیرد فرد از خود دفاع می‌کند؛ گناه غیبت خیلی مهم است و موجب می‌شود عبادت‌های غیبت‌کننده در پرونده غیبت شونده نوشته شود یا اگر عبادتی ندارد گناهان غیبت شونده به پرونده غیبت کننده منتقل ‌شود.
حدیثی از امام صادق(ع) : امام صادق (ع) فرموده‌اند که «کعبه خیلی عزیز است ولی آبروی مومن از آن هم عزیزتر است.» بنابراین باید از زبان خود به طور اساسی مراقبت کرد؛ اگر فرد غیبت‌ کننده روزه‌دار باشد آثار و برکات روزه‌اش از بین می‌رود و تا 40 روز هم نماز و روزه‌اش قبول نمی‌شود و همچنین فرد ساکت شنونده غیبت نیز در گناه غیبت‌کننده و به همان میزان شریک است.
چگونگی جبران کردن غیبت : فرد غیبت‌ کننده باید از خداوند بابت رفتار ناشایست خود طلب آمرزش کند و اگر مطالب غیبت موجب ناراحتی فرد غیبت شونده می‌شود بهتر است برای او بیان نشود مگر جهت جبران آبروی رفته مومن غیبت شونده با او در میان گذاشته شود.

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » سید داود افضلی ( یکشنبه 15/2/87 :: ساعت 4:51 عصر )

»» بخشی از برنامه درسهایی از قرآن تاریخ 12/02/87

... بیش‌ترین کار انبیاء کار فرهنگی است. «یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُم‏» (آل‌عمران/164) مقدس‌ترین کتاب‌ها که قرآن است و کتب آسمانی، کارشان کار فرهنگی است. یعنی اشرف بشر انبیاء، کار فرهنگی می‌کند. اشرف کتب آسمانی کار فرهنگی می‌کند. کار فرهنگی، اگر خوب انجام شود، بالاترین کار است و اگر بد انجام شود، بیش‌ترین خطر را دارد. در مورد انحراف اقتصادی خداوند یک مرتبه گفته است: وای!!! «وَیْلٌ لِلْمُطَفِّفینَ» (مطففین/1) وای بر کم فروش‌ها! انحراف اجتماعی یک ویلٌ دارد. «وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» (همزه/1) «هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» یعنی کسی که نیش می‌زند. وای به کسانی که به مردم نیش می‌زنند. یعنی ضربه اجتماعی و نیش زدن به جامعه، یک ویلٌ دارد. اما راجع به انحراف فرهنگی چند ویلٌ داریم و این مهم است...

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » سید داود افضلی ( یکشنبه 15/2/87 :: ساعت 4:47 عصر )

»» فتوا
اعلم بودن مجتهد در تقلید از او شرط نیست، بلکه به معناى معروف آن، که عبارت است از استادتر در بیرون آوردن حکم خدا؛ بین دو مجتهد مطلق نه در مرحله ظاهر و اثبات قابل تصویر است نه در مرحله ثبوت و واقع، بلکه به معناى دیگر، که عبارت است از اینکه او در مقام بازگشت دادن فروع تازه و مسائل جدید به اصول پایه کمتر اشتباه مى‏کند و دیگرى بیشتر - آنگونه که در حاشیه خطى بر «عروة الوثقى» بیان کرده‏ایم - اگرچه قابل تصویر است ولى تشخیص اینکه کدام یک از آن دو مجتهد در مقام تفریع کمتر اشتباه مى‏کند تا آنکه اعلم باشد و کدام یک از آنها بیشتر تا آنکه غیر اعلم باشد، بسیار مشکل است

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » سید داود افضلی ( یکشنبه 15/2/87 :: ساعت 4:44 عصر )

»» شیوه تدریس، حضرت آیةاللّه العظمى‏ جنّاتى

ذکر این نکته لازم است که امروزه با زیاد شدن تعداد شاگردان در درس‏هاى شلوغ و پرجمعیت، کیفیت درس‏هاى خارج، بیش از پیش کاهش یافته است .

حضرت آیةاللّه العظمى‏ جنّاتى با اشراف کامل به نقاط قوت و ضعف تدریس در حوزه‏هاى علمیه و با بهره‏گیرى از نیم قرن تجربه تحصیل، تحقیق، تدریس و درک محضر فحول فقهاى نجف و قم، شیوه تازه‏اى پاى نهاده‏اند. ایشان در تدریس خارج فقه و اصول خویش، ضمن حفظ و احیاى امتیازات دروس معمول در حوزه‏ها، به گزینش درست مطالب و حذف زواید و مطالب وقت‏گیر و بى‏ثمر تأکید دارند و بیشتر به بازپرورى ابحاث ناب و پرفایده اصول و فقه همت مى‏گمارند.

در این شیوه استاد به دفاع از نظریه‏هاى خویش مى‏پردازد و شاگردان نیز آماده و با روحیه‏اى نقادانه در درس حاضر مى‏شوند و به همراه آموختن درس، شیوه اجتهاد و نظریه‏پردازى را مى‏آموزند .

از جمله ویژگى‏هاى بارز حضرت آیة اللّه العظمى‏ جنّاتى در تدریس، عنایت به اصل «شاگرد محورى» است و روش «استاد محورى» در تدریس معظم له دیده نمى‏شود. ایشان ضمن جرأت و میدان دادن به شاگردان در جلسه تدریس، بگونه عملى راه استنباط احکام و جزئیات آن را در هر مسأله و فرعى عنوان مى‏کنند . به عبارت روشن‏تر تدریس ایشان را مى‏توان تلفیقى از روش سنتى و شیوه مدرن نامید که مى‏تواند در پرورش نیروى انسانى کارآمد براى حوزه، بسیار کارساز باشد .

این شیوه همچنان از سوى ایشان پیگیرى مى‏شود و البته از نظر معظم له گام کوچکى براى اصلاح ساختار آموزشى حوزه‏هاى علمیه است. گفتنى است ایشان جهت ایجاد نظام آموزشى مطلوب در حوزه علمیه، نظریه‏هایى نیز ارائه داده‏اند که در جاى خود بیان شده است .

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » سید داود افضلی ( یکشنبه 15/2/87 :: ساعت 4:41 عصر )